dziwaczek ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) od dziwak rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) , rodzaj roślin zielnych z rodziny nocnicowatych; (2.2) roślina z rodzaju dziwaczek (2.1)
(3.1) od dziwaczka
(1.1) (2.1-2) (3.1)
(2.2) Zapach kwiatów dziwaczka mieścił w sobie samotność wielu dawnych ogrodów z mojego życiaMario Lewi, Stambuł był baśnią, tłum. Piotr Kawulok, Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2016, ISBN 978-83-7999-551-6, s. 21..
(2.1) dziwaczek szkarłatny • dziwaczek jadalny • dziwaczek jalapa • dziwaczek pospolity • dziwaczek peruwiański • dziwaczek długokwiatowy • dziwaczek wielobarwny
(1.1) człowieczek (2.1) rodzaj (2.2) roślina
(2.1) nocnicowate
(2.1) dziwaczek szkarłatny, dziwaczek jadalny, dziwaczek jalapa / dziwaczek pospolity, dziwaczek peruwiański, dziwaczek długokwiatowy, dziwaczek wielobarwny
dziwak , dziwaczka , dziwaczność , zdziwaczałość , dziw , dziwadło , dziwność , przedziwność , dziwienie , zdziwienie , podziw , podziwianie , wydziwianie , wydziwienie , udziwnienie , udziwnienie , dziwonia , zadziwienie , zadziwienie , dziwaczenie , zdziwaczenie , zdziwko , dziwidło , dziwoląg dziwić , zdziwić , zadziwiać , zadziwić , podziwiać , wydziwiać , wydziwić , udziwniać , udziwnić , zadziwiać , zadziwić , dziwaczeć , zdziwaczeć dziwny, przedziwny, dziwaczny, zdziwaczały dziwnie, przedziwnie, dziwacznie
(1.1) łaciński: (2.1) Mirabilis; (2.2) mirabilis