aŭdaculo ()
rzeczownik (1.1) śmiałek, zuchwalec
(1.1)
(1.1) Ne mankis aŭdaculoj, kiuj jam dum la unua leciono provis memstare rakonti la aventurojn de la gekoka familio kaj tio kuraĝigis aliajn lernantojn ekparoli. Panteono - Roman Dobrzyński → Nie brakło śmiałków, którzy już podczas pierwszej lekcji próbowali samodzielnie opowiadać o przygodach kurzej rodziny i to ośmieliło innych uczniów do przemówienia.
aŭdaca aŭdaci aŭdaco, aŭdaculino aŭdace