apartigi ()
czasownik (1.1) oddzielić (odgrodzić coś lub kogoś) (1.2) oddzielić (spowodować, że coś przestaje stanowić całość) (1.3) oddzielić (rozdzielić kogoś z kimś)
(1.1-3)
(1.1) La ĉevalo ektrotis rapide, post kelkaj saltoj deĵetis sian rajdanton en foson, kiu apartigis la kampon de la vojoFratoj Grimm, Elektitaj Fabeloj (Feliĉa Joĉjo), tłum. Kabe - Kazimierz Bein, wyd. GEO 2015.. → Koń szybko ruszył kłusem, po kilku skokach zrzucił swojego jeźdźca do rowu, który oddzielał pole od drogi. (1.2) Kazimierz Funk malkovris kaj apartigis el riza brano tiaminon. → Kazimierz Funk odkrył i z ryżowych otrąb oddzielił tiaminę (witaminę B1). (1.2) Mi apartigis la diversajn pecojn, el kiuj konsistis mia ĉeltelefono. → Oddzieliłem różne części, z których składał się mój telefon komórkowy. (1.3) Tiel estos en la fino de la mondaĝo: la anĝeloj eliros, kaj apartigos la malbonulojn el inter la justuloj, kaj ĵetos ilin en la fornon de fajro; tie estos la plorado kaj la grincado de dentojLa Nova Testamento, Sankta Mateo,13/49-50, tłum. L. Zamenhof, wyd. GEO 2016.. → Tak będzie przy końcu świata: aniołowie wyjdą i oddzielą złych spośród sprawiedliwych, i wrzucą ich do pieca ognia; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
apartigo apartiĝi aparta