bezpotomnie ()
przysłówek (1.1) nie mając potomstwa
(1.1) Z Adama zaś zrodzony syn Jan Bylczyński a ten miał czterech synów, Szymona, Pawła, Grzegorza i Stanisława, dwóch synów Szymon i Paweł bezpotomnie zeszliKasper Niesiecki, Dodatek do Herbarza Polskiego ks. Kaspra Niesieckiego, Nakładem i drukiem Breitkopfa i Haertela 1844, s. 61..
bezpotomność bezpotomny
używane zazwyczaj w kontekście zejścia z tego świata i nieprzedłużenia rodu, „zmarł/umarł bezpotomnie”, „bezpotomnie zmarły”, „zeszli bezpotomnie” itd.
angielski: (1.1) childlessly