naczelnikostwo ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) piastowanie pozycji naczelnika (1.2) naczelnik i jego żona
(1.1) Podczas rewolucji, podczas naczelnikostwa Tadeusza Kościuszki, znajdował się w BerlinieJózef T. Pokrzywniak, Ignacy Krasicki (1992), s. 139.. (1.2) Ale mama znowu zrobiła mi scenę, i od tej pory zerwaliśmy stosunki z naczelnikostwemBolesław Prus, Emancypantki (1935), s. 47..
naczelnik , naczelny naczelny na czele na czele