disfali ()

czasownik (1.1) rozpaść się, rozlecieć się, kruszyć się, zawalić się

(1.1)

(1.1) Iafoje dum kelkaj anglaj mejloj ili vidis nenion alian krom hirta mallonga herbo kaj malaltaj kreskaĵoj, kiuj disfalis ĉe ilia ektuŝoHenryk Sienkiewicz, Tra dezerto kaj praarbaro, (Rozdział XLIV), tłum. Mieczysław Sygnarski, GEO 2015.. → Lecz czasem w ciągu kilku mil angielskich nie widzieli nic prócz szorstkiej, krótkiej trawy i niskich roślin, które kruszyły się za ich dotknięciem. (1.1) ”Se la polipoj volos vin kapti, kiam vi iros returne tra mia arbaro”, diris la sorĉistino, ”ŝprucu sur ilin nur unu solan guton de tiu ĉi trinkaĵo, tiam iliaj brakoj kaj fingroj disfalos en mil pecojn!”Hans Christian Andersen, Fabeloj, (La virineto de maro), tłum. L. Zamenhof, wyd. GEO 2015.. → „Jeśli polipy będą chciały cię złapać, kiedy pójdziesz z powrotem przez mój las”, powiedziała czarownica, „wylej na nie tylko jedną jedyną kroplę tego napoju, wtedy ich ramiona i palce rozpadną się na tysiąc kawałków".

(1.1) disfali en polvon → rozlecieć się w pył • disfali en kelkaj minutoj → zawalić się w kilka minut

disfalo fali, defali, elfali, enfali, subfali disfala

de guto post guto disfalas granito