__TOC__ ир ()
ir
rzeczownik (1.1) mężczyzna (1.2) mąż (1.3) bohater przymiotnik (2.1) męski
(1.1) Ҡошһоҙ ер булмаҫ, ғәйепһеҙ ир булмаҫ.Әхтәмов М.Х. Башҡорт халыҡ мәҡәлдәре һәм әйтемдәре һүҙлеге. - Өфө, Китап, 2008, с. 177 → Nie ma kraju ( ziemi) bez ptaków, nie ma człowieka ( mężczyzny) bez winy.
ир ()
przymiotnik (1.1) dziki, nieokrzesany (o człowieku) (1.2) dziki, nieudomowiony (o zwierzęciu, roślinie itp.) (1.3) dziki, niezamieszkany, dziewiczy (o miejscu itp.)
ир ()
rzeczownik nieżywotny, rodzaj męski (1.1) , tatarak (1.2) złość, gniew, jad
(1.1) аир (1.2) злоба, яд