malforto ()
rzeczownik (1.1) słabość, niemoc
(1.1)
(1.1) Pri tio mi ne volas eĉ ekpensi! Malforto! via nom’ estas: virino!V. Ŝekspir, Hamleto, Reĝido de Danujo, Tragedio en Kvin Aktoj, tłum. L. Zamenhof, wyd. Presejo de W. Tümmel, Nurnbergo, 1894. → O tym nie chcę nawet pomyśleć! Słabości! twoje imię jest: kobieta! (1.1) Petro staris antaŭ la genuanta aro, maljuna, zorgoplena, kaj ŝajnis al ili ĉi momente kvazaŭ personigo de kadukeco kaj malforto.Henryk Sienkiewicz, Quo vadis?, Część II, Rozdział LIII, tłum. Lidia Zamenhof, wyd. GEO, 2015. → Piotr stał przed klęczącą gromadą, stary, stroskany i wydawał się im w tej chwili jakby uosobieniem zgrzybiałości i niemocy.
(1.1) spirita malforto → niemoc duchowa • militista malforto → słabość militarna • malforto de volo → słabość woli • malforto de karno → niemoc ciała • homa malforto → ludzka słabość • vira malforto → męska niemoc
malfortaĵo, malforteco, malfortigo, malfortulo malforta malforte