durchfallen ()
czasownik mocny, rozdzielnie złożony (1.1) przelatywać, przelecieć (np. przez dziurę) (1.2) oblewać, oblać (egzamin) (1.3) przegrywać, przegrać (np. eliminacje, wybory) czasownik mocny, nierozdzielnie złożony (2.1) przelatywać, przelecieć, pokonywać odległość lecąc, pokonać odległość lecąc
(1.1-3)Wiktionary.de, durchfallen (Konjugation). Dostęp 25.04.2022. durchfallen (fällt durch), fiel durch, durchgefallen (sein) (2.1) durchfallen (durchfällt), durchfiel, durchfallen (haben)Wikibooks, Jęz. niemiecki, Czas przeszły złożony z haben lub sein
Durchfallen , Druchfall , Durchfaller , Durchfallerin