fortulo ()
rzeczownik (1.1) siłacz, osiłek, mocarz, mocny (w użyciu rzeczownikowym)
(1.1)
(1.1) Strebanta malfortulo povas venki la fieran kaj memkontentan fortulonEzopo, Fabloj, Testudo kaj Leporo, tłum. Vejdo, wyd. GEO, 2015.. → Usilnie starający się słabeusz może pokonać dumnego i zarozumiałego siłacza. (1.1) Tio estis la fortuloj, tre famaj de plej antikva tempoLa Malnova Testamento, Genezo 6/4, tłum. L. Zamenhof, wyd. GEO 2016.. → To byli mocarze, bardzo sławni od najdawniejszego czasu.
(1.1) granda fortulo → wielki siłacz • Ne estas fortuloj → Nie ma mocnych (tytuł polskiego filmu)
(1.1) atleto
(1.1) malfortulo
fortulino, malfortulo forte