fortodona ()
przymiotnik (1.1) wzmacniający, dający siłę
(1.1)
(1.1) La unuan fojon post longa tempo tiu infano ĝuis agrablan senton de varmo kaj manĝis kun apetito bone preparitan kaj fortodonan manĝonEliza Orzeszkowa, Marta, tłum. L. Zamenhof, wyd. GEO, 2015.. → Po raz pierwszy po długim czasie dziecko to doświadczyło przyjemnego uczucia ciepła i zjadło ze smakiem dobrze sporządzony i wzmacniający posiłek. (1.1) Oh vi eraras, maljunulineto, tiaj manĝaĵoj estas tre fortodonajBožena Němcová, Avineto, tłum. K. Procházka, Vl. Tobek, str. 146, INKO 2002.. → Och mylisz się, staruszko, takie pożywienia są bardzo wzmacniające.
(1.1) fortodona sanktejo → dająca siłę świątynia
(1.1) fortiga