hultaj ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) człowiek lekkomyślny, niepoważny, prowadzący hulaszcze, próżniacze życie (1.2) chłop bezrolny, nieosiadły, wędrujący po wsiach i miasteczkach, najmujący się do różnorodnych robót
(1.1-2)
(1.1) Ci sami ludzie, którzy mnie ostrzegają, że Suzin jest hultaj, przed miesiącem pisali do Suzina, że ja jestem bankrut, szachraj, ekspowstaniecBolesław Prus Lalka.
(1.1) drapichrust, gałgan, huncwot, ladaco, łachmyta, łapserdak, nic dobrego, nicpoń, niecnota, obwieś, oczajdusza, psiadusza, psiajucha, psianoga, psubrat, ptaszek, utrapieniec; , (1.2) człowiek luźny
(1.2) chłop
hultajstwo hultajka hultaić hultajski hultajsko
Wyraz o niepewnym pochodzeniu. Istnieją dwie rozbieżne hipotezy etymologiczne:
→ 'leń, próżniak; hulaka; włóczęga'; → 'leń, próżniak'.
jidysz: (1.1) שעלמע (szelme) włoski: (1.1) cialtrone