__TOC__ blunt ()
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy (1.1)
(1.1)
(1.1) Sukcesem jest to, że chcą z nami być, bo mogliby siedzieć z kolegami i kirać klej, palić blunty, okradać przechodniów albo mieszkaniaz Internetu.
(1.1)
blunt ()
przymiotnik (1.1) tępy, stępiony (o przedmiotach) (1.2) przytępiony, stępiony (o uczuciach, zmysłach) (1.3) bezceremonialny, mówiący bez ogródek (o człowieku) czasownik przechodni lub nieprzechodni (2.1) stępić, przytępić
(1) blunt; (2) blunt, blunted, blunted, blunts, blunting
(1.1) I can’t cut bread, this knife is too blunt. → Nie mogę ukroić chleba, ten nóż jest zbyt tępy. (1.3) I will be blunt – you must lose weight. → Będę bezceremonialny – musisz schudnąć.
(1.1) blunt pencil, blunt knife, blunt blade, blunt edge (1.3) blunt talking
(1.1) obtuse, dull (1.2) obtuse, dull, apathetic, insensitive (1.3) plain-spoken, frank, candid, outspoken
(1.1) sharp
blunty bluntness bluntly