boniĝi ()

czasownik (1.1) dobrzeć, poprawić się, stać się dobrym

(1.1)

(1.1) Mi nun ne plu devas laboradi por nutraĵo aŭ por vivtenado; ĉio, kion mi devas fari, jene: instrui miajn filojn kiel saĝiĝi kaj boniĝi, kaj mem vivi komforte kaj observi kiel mia riĉaĵo pligrandiĝas tagon post tagoDaniel Defo, Robinsono Kruso lia vivo kaj strangaj, mirindegaj aventuroj, tłum. A. Krafft, wyd. Henry Altemus Company Philadelphia 1908.. → Teraz nie muszę dalej pracować dla pożywienia czy dla utrzymania; wszystko co muszę robić, oto: uczyć moich synów jak zmądrzeć i stać się dobrym, a samemu żyć wygodnie i obserwować jak mój majątek zwiększa się dzień po dniu. (1.1) Ĉu modo nin ŝanĝis ankaŭe, • Ĉu junuloj boniĝis; sed laŭ mi, konstante • Skandaloj malpliiĝasAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga I, str. 15).. → Czy moda zmieniła nas również, czy młodzieńcy poprawili się, lecz według mnie skandali wciąż ubywa.

boniĝo boni, bonigi, pliboniĝi