pawijczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Pawii, osoba rodem z Pawii
(1.1)
(1.1) Zbiór ten ułożony jest systematycznie, czyli w porządku rzeczowym według powszechnie przyjętego systemu Bernarda Pawijczyka z końca XII w., rozpowszechnionego, przez prawo Dekretaliów Grzegorza IX z r. 1234 a polegającego na podziale na 5 ksiąg zatytułowanych: «iude», «iudicium», «clerus», «conubia», «crimen»Tadeusz Silnicki, Arcybiskup Mikołaj Trąba, s. 194, wyd. Pax, Pax, 1954..
Pawia pawijka pawijski
słoweński: (1.1) Pavijčan włoski: (1.1) pavese