Nawarczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Nawarry
(1.1)
(1.1) Nawarczyk powiedział to, Nawarczyk zrobił tamto, Nawarczyk zbytnio się zbliżył z delfinem, Nawarczyk knuje intrygi z takim a takim dostojnikiem z Wielkiej RadyMaurice Druon, Królowie przeklęci, t. 3, tłumaczenie Adriana Celińska, 2016.. (1.1) Niemiec, podobnie jak Bretończyk czy Nawarczyk, oznaczał mieszkańca prowincji o odrębnej kulturze, a nie przedstawiciela innego narodu. W epoce przedrewolucyjnej nie posługiwano się we Francji naroduStanisław Rosik, Przemysław Wiszewski, Cor hominis: wielkie namiętności w dziejach, źródłach i studiach nad przeszłością, s. 434, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego, 2007..
Nawarra Nawarka nawarski
baskijski: (1.1) nafar czeski: (1.1) Navařan hiszpański: (1.1) navarro niemiecki: (1.1) Navarrese słowacki: (1.1) Navarrčan