werończyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Werony
(1.1)
(1.1) Przypomina mi się przeczytane gdzieś jeszcze przed podróżą porzekadło, że „wszyscy werończycy to szaleńcy”. Mówią tak o nich nie tylko mieszkańcy innych regionów Italii, ale i sami werończycy o sobieMaciej Roman Bombicki, Monte Cassino: 50 Lat Po Bitwie, s. 31, Polski Dom Wydawniczy "Ławica", 1994.. (1.1) Gdyby Romeo usłyszał od Julii, że ta zjawi się w oknie w samo południe, radość młodego werończyka z wyznaczonej godziny nie mogłaby się równać z radością hrabiegoAmor Towles, Dżentelmen w Moskwie, wyd. Znak Literanova, 2016..
Werona weronka weroński
hiszpański: (1.1) veronés niemiecki: (1.1) Veronese , Veroneser nowogrecki: (1.1) Βερονέζος rosyjski: (1.1) веронец słoweński: (1.1) Verončan ukraiński: (1.1) веронець włoski: (1.1) veronese