sekciarz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) członek sekty religijnej (1.2) członek grupy odcinającej się od ogółu
(1.1-2)
(1.1) Surowy, purytański kodeks moralny sekciarzy, ich powrót do prostoty praojców z okresu koczowniczego pasterstwa, ich ofiary z baranów składane na wzniesieniach jakiemuś nieznanemu, bliżej nieokreślonemu bogu – wszystko to ściągnęło na nich wzgardę i potępienie. (1.1) Grupa sekciarzy spotykała się regularnie na tajnych zebraniach.
sekta sekciarka sekciarski
angielski: (1.1) sectarian, cultist bułgarski: (1.1) сектант esperanto: (1.1) sektano