drapak ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) stara, zniszczona miotła lub szczotkaAnna Kostecka-Sadowa, Wybrane tendencje słowotwórcze w polszczyźnie południowokresowej na przykładzie Mościc i okolic. (Uwagi o zjawiskach słowotwórczych w języku południowokresowych Polaków), „Socjolingwistyka”, t. XXVII, s. 155. (1.2) zabawka dla kota, często połączona z budkami, do których zwierzę może wchodzić, lub/i legowiskiem (1.3) rodzaj struga (1.4) rodzaj kotwicy (1.5) w jeżynaŁukasz Łuczaj, Dziko rosnące rośliny jadalne użytkowane w Polsce od połowy XIX w. do czasów współczesnych, „Etnobiologia polska”, vol. 1/2011, s. 111.
(1.1-4)
(1.1) Wyrzuć w końcu ten drapak. (1.2) Kupiliśmy sierściuchowi drapak, żeby nie niszczył mebli, ale on dalej woli drapać skórzaną kanapę…
(1.5) jeżyna; czernica, dziady, jeżyny, ostrężyna
(1.1) miotła (1.3) strug (1.4) kotwica (1.5) roślina
(1.2) sizal
zdrapywać, wdrapywać się, drapać , drapnąć drapanie , drapanka
dać drapaka
(1.1-2)
(1.5) angielski: (1.2) cat tree, scratching post chorwacki: (1.2) grebalica niemiecki: (1.2) Katzenbaum rosyjski: (1.2) когтеточка serbski: (1.2) гребалица