Pafnucy ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) ;
(1.1)
(1.1) Nazywam się Pafnucy i jestem stolarzem z Goleszowa.
(1.1)
< (Paphnoútios) < (paphnouti) < (pa- + ph̀Nouti) → sługa BogaAntoni Śmieszek, Objaśnienie imienia Pafnucy, „Język Polski” nr 7/1914, s. 217.Henryk Fros, Franciszek Sowa, Księga imion i świętych, t. 4, Kraków 2000, kol. 482, ISBN 978-83-7097-671-9.
(1.1)
angielski: (1.1) Paphnutius czeski: (1.1) Pafnucius francuski: (1.1) Paphnuce hiszpański: (1.1) Pafnucio kataloński: (1.1) Pafnuci koptyjski: (1.1) ⲡⲁⲫⲛⲟⲩϯ łaciński: (1.1) Paphnutius niemiecki: (1.1) Paphnutius starogrecki: (1.1) Παφνούτιος włoski: (1.1) Pafnuzio