Kurylczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Kurylów
(1.1)
(1.1) Oto treść najistotniejszego fragmentu, dotyczącego tej sprawy: „W 1766 r. syberyjski gubernator Sojmonow polecił ochockiemu kierownictwu zorganizowanie ekspedycji i dołożenie starań, aby doprowadzić Kurylczyków do rosyjskiego poddaństwa Edward Kajdański, Tajemnice Beniowskiego, s.192-193, Oficyna Wydawnicza VOLUMEN, Warszawa 1994.. (1.1) Posłańcy wróciwszy oznajmili nam, że to byli Kurylczycy. Kapitan z trzydziestoma ludźmi zbrojnymi poszedł ku nim, gdzie i mnie wziął [ze] sobą (…)Józef Kopeć, Dziennik podróży Józefa Kopcia, s. 39, Księgarnia Luxemburgska, 1866. (1.1) Kapitan ów opisał nam bardzo dokładnie samego ptaka «guacharo» i opowiadał o śnie jego, w porze, gdy owoców na drzewach «Nectandry» nie bywa. O podobnym śnie przymusowym w czasie braku zwykłego pokarmu, opowiadają Kurylczycy, odnośnie do ptaków wodnych tamtejszych; sprawdzić jednak tych opowiadań nie mogłemBenedykt Dybowski, Sen i marzenia senne, w: Tydzień. Dodatek literacko-naukowy „Kurjera Lwowskiego”, nr. 42, 15 października 1905.. (1.1) Kraszeninnikow w swoim »Opisie ziemi Kamczatki« z 1755 roku podaje, że Kurylczycy z Kamczatki określali samych siebie mianem »uiwut-ēke« przy określaniu zaś Ajnów z Wysp Kurylskich używali oni słowa »jankur«, a »ainu« znaczyło „człowiek”Alfred F. Majewicz, Ajnu: lud, jego język i tradycja ustna, s. 15, Wydawnictwo naukowe UAM, 1984..
Kuryle Kurylka kurylski
słowacki: (1.1) Kurilčan