bałwochwalca ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) czciciel bożków
(1.1)
(1.1) Na zewnątrz są psy, guślarze, rozpustnicy, zabójcy, bałwochwalcy i każdy, kto kłamstwo kocha i nim żyjeApokalipsa św. Jana, 22,15.
bałwochwalczość , bałwochwalstwo bałwochwalczyni bałwochwalczy bałwochwalczo
angielski: (1.1) idolater baskijski: (1.1) idolozale, idolatra białoruski: (1.1) ідалапаклоннік bułgarski: (1.1) идолопоклонник francuski: (1.1) idolâtre hiszpański: (1.1) idólatra kaszubski: (1.1) bôłwòchwôlca niemiecki: (1.1) Götzendiener , Götzenanbeter nowogrecki: (1.1) ειδωλολάτρης rosyjski: (1.1) идолопоклонник ukraiński: (1.1) ідоловірець węgierski: (1.1) bálványimádó