Iliryjczyk ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) mieszkaniec Ilirii (1.2) Słowianin południowy (szczególnie Chorwat)
(1.1-2)
(1.1) Germanie, Iliryjczycy, Trakowie i przedstawiciele innych ludów Wschodu mieli natomiast maszerować na wschód, w swe strony rodzinneBernard Nowaczyk, Powstanie Spartakusa 73-71 p.n.e, s. 130, Bellona, 2008.. (1.2) [Legia Polska] złożona pierwotnie z jakich stu oficerów i żołnierzy, liczyła po kilku miesiącach dwa tysiące walczących i nadal bez przerwy napływali do niej Polacy, porzucający szeregi austriackie, tudzież Iliryjczycy i CzesiAdam Mickiewicz, Listy, cz. 3, s. 219, Czytelnik, 1955. (1.2) Niech każdy Słowianin będzie, czem być powinien: Polak, dobrym Polakiem, Czech, dobrym Czechem, Iliryjczyk czy Serb, dobrym Iliryjczykiem, czy Serbem, ale nie powiemy: dobrym Rosyaninem, bo dobrym Rosyaninem, wedle panującego w Rosyi pojęcia, jest ten tylko, kto wolę cara ślepo wypełnia Stanisław Schnür-Pepłowski, Życie za wolność! (opowieść z przeszłości Galicyi), s. 62, Lwów 1897.. (1.2) Z wyjątkiem Rosji, ludność monarchii austriackiej była najbardziej różnorodna ze wszystkich państw europejskich, gdyż cesarskiemu berłu podlegali: Niemcy, Słowianie, Węgrzy, Wołosi, Polacy, Iliryjczycy, Żydzi, Grecy, Turcy, Włosi, Holendrzy i inne narodowości Austrya przed stu laty, w: Niwa: dwutygodnik naukowy, literacki i artystyczny, nr 2, 15 stycznia 1895..
Iliria , iliryjski Iliryjka iliryjski
angielski: (1.1) Illyrian; (1.2) Illyrian białoruski: (1.1) ілірыец rosyjski: (1.1) иллириец słowacki: (1.1) Ilýr ; (1.2) Ilýr