malfeliĉigi ()
czasownik (1.1) unieszczęśliwić (uczynić kogoś nieszczęśliwym)
(1.1)
(1.1) Kiom da sango unu via paf' eltiris, • Kiel malfeliĉigis nin kaj familion • Vian, kaj Jacek, via kulpo kaŭzis ĉionAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga X, str. 269-270).! → Ile krwi jeden twój strzał wytoczył, jak unieszczęśliwił nas i twoją rodzinę, i Jacku, twoja wina spowodowała to wszystko! (1.1) Indulgu min, ne pereigu! edzino, malgrandaj infanoj… ne malfeliĉigu homonN. Gogol, La revizoro, tłum. L. Zamenhof, wyd. Esperantista Centra Librejo, Paryż 1928.. → Oszczędź mnie, nie niszcz żony, małych dzieci… nie unieszczęśliwiaj człowieka.
(1.1) feliĉigi
malfeliĉigo, malfeliĉo feliĉigi malfeliĉiga