kontent

__TOC__ kontent ()

, ,

przymiotnik jakościowy (1.1) zadowolony rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) zawartość, treść

(1.1) lub (2.1)

(1.1) Stanął wreszcie przed lusterkiem i patrząc kolejno to na nogi, to na odbicie swojej fizjonomii w zwierciadle, uśmiechnął się, kontent, że taki blask bije mu od głowy i obuwia. (2.1) Ta strona ma bardzo ciekawy kontent.

(1.1) rad, usatysfakcjonowany, zadowolony (2.1) zawartość, treść

(1.1) niekontent

kontentacja , kontentowanie , ukontentowanie kontentować , ukontentować

(1.1) (2.1)

(1.1)

kontent ()

(1.1) zadowolony

kontenta, malkontenta kontentigi, kontentiĝi