heredanto ()
rzeczownik (1.1) spadkobierca, sukcesor, dziedzic
(1.1)
(1.1) Li estis vidvo, kaj mi – lia sola filo kaj heredanto de lia tuta grandega riĉecoV. Devjatnin, Arturo – opowiadanie tłum. przez L. Zamenhofa i zawarte w jego Fundamenta Krestiomatio de la lingvo Esperanto, Paryż, 1904 r.. → Był wdowcem, a ja – jego jedynym synem i spadkobiercą jego całego ogromnego bogactwa. (1.1) Grafo estas vere • Grandsinjor’, heredanto riĉa, juna, bela, • Jam ekaminta! Tamen ĉu restos fidelaAdam Mickiewicz, Sinjoro Tadeo, tłum. Antoni Grabowski, Pola Esperanto-Asocio, Warszawa 1986, (Księga V, str. 122).? → Hrabia jest wprawdzie wielkim panem, dziedzic bogaty, młody, piękny, już zakochany! Jednak, czy pozostanie wierny?
(1.1) sola heredanto → jedyny spadkobierca
heredo, heredonto, heredantino, herediganto, kunheredanto, heredaĵo