baczmag ()

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) skórzany but turecki ze ściętą ukośnie z tyłu cholewą, trzewik na płaskiej podeszwie, w Polsce obuwie popularne w XVII wiekuWładysław Kopaliński, Słownik mitów i tradycji kultury, t. 1 (A-J), Wyd. HPS/Rzeczpospolita, Warszawa 2007, ISBN 978-83-60688-75-5, s. 75.;

(1.1)

(1.1) Nie boso, lecz zruciwszy zdeptane baczmagi,W samych mesztach dla swoich meczetów powagiBez broni na znak skruchy Turcy do nich kroczą,Choć we krwi ludzkiej ręce po łokcie ubrocząWacław Potocki, Chodzić, nóg nie umywszy. Na toż drugi raz, w: Moralia, Akademia Umiejętności w Krakowie, Kraków 1915..

(1.1) baczmog, baszmag, baszmak

(1.1) but

(başmak) → but, pantofel, → but, pantofel