szturm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) atak zbrojny (1.2) wtargnięcie, zajęcie (1.3) nawałnica, sztorm (1.4) burzaO jebłonce, zapisał B. Kreja, w: Z gwary warmińskiej i mazurskiej, „Poradnik Językowy” nr 3/1952, s. 34.
(1.1-3)
(1.1) Żołdacy carycy przypuścili szturm na miasto. (1.2) Babce szturm na hipermarket odbił się rykoszetem.
(1.1) przypuszczać szturm
(1.1) atak
szturmować szturmowy szturmem szturmak , szturman , szturmowanie , szturmowiec , szturmówka , szturmwał
(1.3) (1.4) angielski: (1.1) attack, assault bułgarski: (1.1) щурм francuski: (1.1) assault hiszpański: (1.1) asalto nowogrecki: (1.1) προσβολή , εφόρμηση , ρεσάλτο ukraiński: (1.1) штурм