główkować ()
czasownik (1.1) intensywnie myśleć, zastanawiać się (1.2) odbijać piłkę głową
(1.1) Tak siedzę i główkuję, skąd wziąć kasę na nową lodówkę.
(1.1) kombinować (1.2) strzelać / uderzać głową
(1.1) myśleć
głowa , głowica , głowizna , główkowanie główeczka , głowisia , główka głowić się, pogłówkować głowowy, główny, główkowaty
(1.1) < kalka z Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 371.
angielski: (1.2) head białoruski: (1.1) мазгаваць czeski: (1.2) hlavičkovat estoński: (1.2) peaga lööma francuski: (1.2) faire une tête hiszpański: (1.2) cabecear niemiecki: (1.2) köpfen rosyjski: (1.1) шевелить мозгами słowacki: (1.2) hlavičkovať włoski: (1.1) scervellarsi; (1.2) tirare di testa