wagarować ()
czasownik (1.1) opuszczać zajęcia szkolne samowolnie, bez uzasadnionej przyczyny
(1.1)
(1.1) Uczennica notorycznie wagaruje, przez co może nie zostać dopuszczona do matury.
wagarowanie , wagarowicz , wagarowiczka , wagary powagarować
→ tułać sięKrystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 367.
angielski: (1.1) skip school, ditch, skip, skip off, play truant duński: (1.1) pjække, skulke francuski: (1.1) faire l'école buissonnière, sécher les cours hiszpański: (1.1) hacer novillos kaszubski: (1.1) ląprowac nowogrecki: (1.1) κάνω κοπάνα, κάνω σκασιαρχείο rosyjski: (1.1) прогуливать szwedzki: (1.1) skolka ukraiński: (1.1) прогулювати włoski: (1.1) evadere la scuola, fare forca, fare sega, fare vela, marinare la scuola