polszczyzna () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) język polski (1.2) ogół cech polskich (1.3) Polacy
(1.1-3) ,
(1.1) Mówili dobrą polszczyzną, z minimalną domieszką rusycyzmów, jak zresztą mówi lud na całem Podlasiu i Chełmszczyźnie. (1.1) Na to odmienne rozwarstwienie polszczyzny i czeszczyzny wpłynęła inna historia obu językówJacek Baluch, "Wstęp", w: Jaroslav Hašek, Przygody dobrego wojaka Szwejka czasu wojny światowej, Ossolineum, Wrocław 2017, s. XLIII.
(1.1) język polski
Polska , polskość , Polak , Polka , Polaczek , polaczek , polon , polski polski polsko
łamana polszczyzna
(1.1)
afrykanerski: (1.1) Pools albański: (1.1) gjuha polake angielski: (1.1) Polish (language) czeski: (1.1) polština esperanto: (1.1) la pola fiński: (1.1) puola francuski: (1.1) polonais hebrajski: (1.1) פולנית kaszubski: (1.1) pòlaszëzna niemiecki: (1.1) Polnisch rosyjski: (1.1) польский язык słowacki: (1.1) poľština staroangielski: (1.1) polisc sprǣc