sekvanto ()
rzeczownik (1.1) następca, osoba podążająca za kimś, wyznawca
(1.1)
(1.1) Pri homa refratiĝo ankaŭ skribis la sekvantoj de la MajstroEdmond Privat, Vivo de Zamenhof, INKO 2001.. → O ludzkim ponownym zbrataniu się pisali także następcy Mistrza. (1.1) Lia celo ja estis klara: forkuri for de la terura sekvanto, kiu, laŭ neniam okazinta sperto, kuris same rapide, se ne pli rapide ol liClaude Piron, Vere aŭ fantazie, Esperanta lernolibro, wyd. GEO 2015.. → Jego cel był przecież jasny; uciekać przed straszliwą osobą podążającą z tyłu, która, według nigdy nie doznanego przeżycia, biegła tak samo szybko, jeśli nie szybciej niż on.
(1.1) sekvanto de Jesuo Kristo → wyznawca Jezusa Chrystusa • lia sekvanto Henriko la Dua → jego następca Henryk Drugi
sekvo, sekvantaro sekvanta