gnostycyzm ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) synkretyczny nurt filozoficzno-religijny wczesnego chrześcijaństwa głoszący dualistyczą koncepcję świata, który łączył elementy religii chrześcijańskiej, filozofii hellenistycznej i z religii pogańskich Azji Mniejszej, Babilonu, Egiptu, Grecji i Syrii oraz motywy z astrologii i judaizmu;
(1.1)
(1.1) Obecnie gnostycyzm łączy się zazwyczaj z twierdzeniem, że ludzka natura jest plastyczna i można ją zmieniaćz Internetu. (1.1) Franciszek wskazuje na dwóch wrogów świętości: współczesne postacie gnostycyzmu i pelagianizmuz Internetu.
(1.1) herezja gnostycyzmu
(1.1) gnoza
(1.1) agnostycyzm
(1.1) doktryna
gnostyczka , gnostyk , gnoza gnostycki, gnostyczny
< < (gnōstikós) → poznawczy
angielski: (1.1) gnosticism baskijski: (1.1) gnostizismo białoruski: (1.1) гнастыцызм bułgarski: (1.1) гностицизъм duński: (1.1) gnosticisme esperanto: (1.1) gnostikismo francuski: (1.1) gnosticisme hiszpański: (1.1) gnosticismo litewski: (1.1) gnosticizmas łaciński: (1.1) gnosticismus niemiecki: (1.1) Gnostizismus norweski (bokmål): (1.1) gnostisisme norweski (nynorsk): (1.1) gnostisisme portugalski: (1.1) gnosticismo rosyjski: (1.1) гностицизм słowacki: (1.1) gnosticizmus ukraiński: (1.1) гностицизм węgierski: (1.1) gnoszticizmus włoski: (1.1) gnosticismo