wciry ()
rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga (1.1) bicie, zbicie kogoś
(1.1) Jurek boi się, że dostanie wciry od swojej matkiJerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie: Krzyż Południa, Czytelnik 1987, str. 45.. (1.1) Wystawia się więc na wciry od podwórkowych łobuziakówKatarzyna Michalak: Zacisze Zosi, 2014..
(1.1) dostać / dać wciry
(1.1) bicie, zbicie; lanie, baty, łomot, manto; wpierdol
wcira
(1.1)