вяроўка ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sznur, lina, powróz
(1.1) абарваць вяроўку → urwać sznurek
вяроўчына , вяровачнік , вяровачніца вяровачка вяровачны
віць вяроўкі • вяроўка плача • з ветру вяроўкі віць • загуляць на вяроўках • і на вяроўцы не зацягнеш • сам на сябе вяроўку суча • цягнуць на вяроўцы • przysłowie: абы кароўка, будзе і вяроўка
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, www.skarnik.by