latarnik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba, która nadzoruje pracę latarni morskiej (1.2) osoba, która zapala i gasi latarnie uliczne rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) , neotropikalny pluskwiak z podrzędu fulgorokształtnych (2.2) świecący, latający nocą owad
(1.1-2)
(2.2) Z rozlewów, które czyniła rzeka poniżej wodospadu, dochodziło niespokojne rechotanie żab i melancholijne kumkania ropuch, a podobne do wielkich błędnych gwiazd latarniki przelatywały z brzegu na brzeg między kępami bambusów i arumówH. Sienkiewicz, W pustyni i w puszczy, Warszawa 1912..
(2.1) latarnik surynamski
(2.1) owad (2.2) owad
latarnia , latarka , latarenka , latarniarz , latarniowiec latarniany, latarniowy
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) lighthouse keeper, lighthousekeeper, lightkeeper; (1.2) lamplighter bułgarski: (1.2) фенерджия duński: (1.1) fyrpasser , fyrmester ; (1.2) lygtemand , lygtetænder hiszpański: (1.1) farero , torrero ; (1.2) farolero nowogrecki: (1.1) φαροφύλακας ; (1.2) άτομο που ανάβει φανάρια węgierski: (1.2) lámpagyújtogató włoski: (1.1) fanalista , guardiano del faro ; (1.2) lampionaio