__TOC__ punca ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) rodzaj małego stalowego pręta, który w połączeniu z młotkiem służy jako narzędzie rzemieślnicze, jubilerskie i cyzelerskie; (1.2) punca (1.1) z imiennikiem danego złotnika (1.3) znak wykonany puncą (1.1-2) (1.4) rodzaj stempla tłoczącego wzór na monecie, też: część grawerunku monety wybita takim stemplem
(1.1-4)
(1.1) W introligatorstwie i zdobieniu skóry technikami introligatorskimi stosowana jest technika złocenia na gorąco, polegająca na przyklejaniu pozłoty przy pomocy rozgrzanych metalowych punc i tłoków. (1.3) Praktyczny wuj Filip właśnie odczytuje przez jubilerską lupkę punce na łyżeczce (…). (1.4) Czy inna punca Orła daje nam nową odmianę trojaka, czy jednak nie?
puncować
<
angielski: (1.1) punch; (1.2) fineness stamp
punca ()
rzeczownik (1.1) źródło (1.2) powód, przyczyna