вадзіць ()
(2.1-4)
czasownik niedokonany (ва́дзіць) (1.1) przeszkadzać, wadzić czasownik niedokonany (вадзі́ць) (2.1) prowadzić, wodzić (pomagać iść) (2.2) prowadzić, kierować (kierować pojazdem) (2.3) wodzić (palcem po mapie) (2.4) podtrzymywać (znajomość, przyjaźń)
(2.1) ва́дзіць + (каго?) (2.2) ва́дзіць + (што?) (2.3) ва́дзіць + (чым?) + па + (чым?) (2.4) ва́дзіць + (што?) + з (кім?)
(2.1) ва́дзіць дзіця за руку → prowadzić dziecko za rękę (2.2) ва́дзіць камбайн → kierować kombajnem (2.3) ва́дзіць алоўкам па карце → wodzić ołówkiem po mapie (2.4) ва́дзіць блізкае знаёмства → podtrzymywać bliską znajomość
(1.1) шкодзіць, перашкаджаць (2.4) падтрымліваць
(2.1) вадзіцель вадзіцельскі
(2.1-4) вадзіць дзяды • вадзіць за нос
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, www.skarnik.by