dziobaty ()
przymiotnik relacyjny (1.1) (o ptaku) mający długi dziób, o długim dziobie przymiotnik jakościowy (2.1) zeszpecony bliznami po chorobie skórnej, np. ospie lub trądziku
(1.1) (2.1)
(1.1) Siekierki dziobate z asymetrycznym wylotem tulejki w literaturze są zwane „siekierkami wschodniokarpackimi”Wojciech Blajer „Skarby ze starszej i środkowej epoki brązu na ziemiach polskich”, Wydawnictwo Naukowe DWN, Kraków 1999, s. 28. (2.1) W izbie, przy stole ustawionym pod oknem, siedział sąsiad i jakiś dziobaty mężczyzna ubrany byle jak, po domowemuStanisław Skoneczny „Pod Wielkim Wozem”, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1965, s. 477.
(1.1) dziobate zwierzę • dziobate narzędzie • dziobaty owoc (2.1) dziobata skóra / twarz • dziobaty człowiek
(1.1) dzióbaty (2.1) ospowaty
(1.1) bezdzioby
dziobek , dziób , dzióbek , dziobanie , wydziobanie , podziobanie , dziobak , dzióbanie , podzióbanie , dzióbdzianie , podzióbdzianie , dziobnica , dziobowal , dziobówka , dzióbica , Dzióbin , dzióbdziuś dziobać , wydziobać , podziobać , dzióbać , podzióbać , dzióbdziać , podzióbdziać dziobowy, dzióbaty, dziobnicowy
keratoliza dziobata • helikonia dziobata • wgłębniczek dziobaty • leszczyna dziobata • brodaczka dziobata
hiszpański: (2.1) cacarañado węgierski: (2.1) ragyás