прыгавор ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) wyrok (1.2) wyrok, osąd
(1.1-2)
(1.1) Прыгавор абскарджанню не падлягае. → Wyrok nie podlega zaskarżeniu.
(1.1) судовы прыгавор → sądowy wyrok • завочны прыгавор → wyrok zaoczny • абвінаваўчы прыгавор → wyrok skazujący • апраўдальны прыгавор → wyrok uniewinniający • смяротны прыгавор → wyrok śmierci • вынесці прыгавор → wydać wyrok • абскардзіць / абжаліць прыгавор → zaskarżyć wyrok • змякчыць прыгавор суда → złagodzić wyrok sądu
(1.1) прысуд; вырак (1.2) прысуд
(1.1) рашэнне (1.2) ацэнка
прыгаворка , прыгавораны прыгаворваць , прыгаварыць прыгаворны