__TOC__ ()
6
()
(1.1) ; (2.1-2),(3.1) ;
partykuła (1.1) tworząca przysłówek (z przymiotnika) lub imiesłów czynny (z czasownika) - w sposób rzeczownik (2.1) ziemia, grunt, teren (2.2) miejsce, położenie, lokacja rzeczownik, nazwa własna (3.1) Ziemia (w złożeniach)
(1.1) 他们安静地,试探性地,走进这家酒吧。(tāmen ānjìngde shìtàn xìngde zǒu jìn zhè jiā jiǔbā) → Weszli do baru cicho ( w sposób cichy) i niepewnie ( w sposób niepewny). (1.1) 一个男人向我们蹒跚地走来。(yīgè nánrén xiàng wǒmen pánshān de zǒu lái) → Jakiś mężczyzna podszedł do nas zataczając się. (2.1) 他们打算筹款买地在那里建学校。(tāmen dǎsuàn chóu kuǎn mǎi dì zài nàlǐ jiàn xuéxiào) → Planują zebrać fundusze na zakup ziemi pod budowę szkoły. (2.2) 导演就开始物色新的取景地。(dǎoyǎn jiù kāishǐ wùsè xīnde qǔjǐng dì) → Reżyser zaczął szukać nowego miejsca do zdjęć. (3.1) 地日距离很长。(dì rì jùlí hěn zhǎng) → Odległość między Ziemią a Słońcem jest bardzo duża ( długa).
(1.1) dobrą zasadą jest traktować 地 jako przyrostek który podkreśla sposób robienia lub bycia, i stosować je, żeby podkreślić taki charakter tworzonego opisu; co ciekawe, użycie 地 jest mocno opcjonalne i, zwłaszcza w przypadku przymiotników, często się je pomija - kontekst zdania sam je przekształca znaczeniowo w przysłówki (2.1) klasyfikator: 块 (kuài); 一块地 → jedna parcela gruntu (działka) (2.2) klasyfikator: brak
(2.1) 地壳 → skorupa ziemi • 倒地 → upaść na ziemię • 地租 → podatek od gruntu • 林地 → tereny leśne • 草地 → tereny trawiaste (=łąki) • 山地 → tereny górskie • 田地 → grunty rolne • 白地 → pusty teren (=nieużytek) • 绿地 → tereny zielone • 耕地 → tereny uprawne • 工地 → teren robót (=budowy) • 封地 → nadany grunt (=lenno) • 种地 → uprawiać ziemię (2.2) 地图 → plan miejsc (=mapa) • 地理 → porządkowanie lokalizacji (=geografia) • 地址 → lokacja miejsca (=adres) • 低地 → niskie miejsce (=nizina) • 高地 → wysokie miejsce (=wyżyna) • 殖民地 → miejsce kolonizacji (=kolonia) • 目的地 → miejsce-cel (=destynacja) • 空地 → puste miejsce (=pustostan)
(1.1) 的 (2.1) 地板•土地 (2.2) 地位•地点•部位•地方 (3.1) 地球
地处 地铁 • 飞地 → ziemia + też
ponieważ 地 jest identycznie brzmiące jak dwie inne partykuły o zbliżonym zastosowaniu, "literując" ten znak należy powiedzieć 土也地 (tǔyěde), w kontraście do 得 (双人得 = shuāngréndé) oraz 的 (白勺的 = báisháode)
() チ, ジ; どま
rzeczownik (1.1) ち → podłoże, ziemia (1.2) ち → grunt, ziemia (1.3) ち → obszar, terytorium
• • • • • • • • 遊園地