advokat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) adwokat
(1.1) advokat, advokata, advokatu, advokata, advokatom, advokatu, advokate; advokati, advokata, advokatima, advokate, advokatima, advokatima, advokati
(1.1) pravnik
advokat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) adwokat, prawnik
(1.1)
(1.1) odvjetnik
obecnie w Chorwacji częściej używa się słowa odvjetnik
advokat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) adwokat (1.2) adwokat (rzecznik jakiejś sprawy)
(1) advokat, advokaten, advokater, advokaterne
(1.1) Hendes advokat mødte ikke i retten. → Jej adwokat nie stawił się w sądzie.
djævelens advokat
advokat ()
(1.1) adwokat
advokato, diadvokato
advokat ()
rzeczownik (1.1) adwokat, prawnik
advokat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) adwokat
(1.1) en advokat, advokaten, advokater, advokatene
(1.1) Det må jeg diskutere med advokaten min. → Muszę to omówić ze swoim adwokatem.
advokat ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) prawnik
(1.1) ein advokat, advokaten, advokatar, advokatane
advokat () адвокат
rzeczownik (1.1) adwokat
advokat ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) adwokat
advokat ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) adwokat
(1.1) en advokat, advokaten, advokater, advokaterna
advokatbyrå, advokatsamfund, brottmålsadvokat
zobacz też: Nazwy zawodów w języku szwedzkim
advokat ()
rzeczownik (1.1) adwokat
advokatlik, advokatura