wzruszenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) stan emocjonalny wynikający z czułości, tkliwości, współczucia przy zetknięciu się z czym lub kim (1.2) (wywołać ruch)
(1.1) poruszenie, przejęcie, rozczulenie, rozrzewnienie, roztkliwienie
ruszać, wzruszać , wzruszyć wzruszający, wzruszony wzruszająco
angielski: (1.1) emotion, affection; (1.2) shrug, churning bułgarski: (1.1) трогнатост , умиление chiński standardowy: (1.1) 感动 (gǎndòng) chorwacki: (1.1) dojmljivost czeski: (1.1) dojetí duński: (1.1) sindsbevægelse estoński: (1.1) härdus, härdameelsus, liigutus fiński: (1.1) tunnekuohu, tunne francuski: (1.1) émotion , attendrissement hiszpański: (1.1) emoción indonezyjski: (1.1) emosi, keibaan, kepiluan, keharuan japoński: (1.1) 感動 kataloński: (1.1) emoció koreański: (1.1) 감동, 감명 litewski: (1.1) jaudinimas łotewski: (1.1) aizkustinājums niderlandzki: (1.1) ontroering , aandoening niemiecki: (1.1) Rührung norweski (bokmål): (1.1) sinnsbevegelse nowogrecki: (1.1) συγκίνηση portugalski: (1.1) emoção rumuński: (1.1) emoționare słowacki: (1.1) dojatie słoweński: (1.1) čustveno stanje , emocija szwedzki: (1.1) sinnesrörelse turecki: (1.1) duygulanma, heyecan ukraiński: (1.1) зворушення węgierski: (1.1) meghatódottság wietnamski: (1.1) sự cảm động włoski: (1.1) emozione , commozione