larendogra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) woda toaletowa o zapachu rozmarynu albo lawendy, szczególnie popularna w XVII-XVIII wiekuSłownik wyrazów obcych PWN, Warszawa 1991, s. 493.;
(1.1)
(1.1) Poruszyła się żywo i chwyciwszy ze stołu flaszeczkę larendogry, przyłożyła ją do twarzy, aby orzeźwiającym jej zapachem odetchnąćJ.I. Kraszewski, Król Piast, Warszawa 1973, s. 169.. (1.1) Stara sługa księżnej (…) dobyła flaszki z larendogrą i oblewać ją poczęła a trzeźwićJ.I. Kraszewski, Za Sasów, Warszawa 1991, s. 201..
(1.1) skropić larendogrą • trzeźwić larendogrą • użyć larendogry
(1.1) woda węgierska, wódka rozmarynowa
(1.1) woda kwiatowa, woda toaletowa; woda trzeźwiąca / orzeźwiająca
< l'eau de la reine d'Hongrie → woda węgierskiej królowej
angielski: (1.1) Hungary water francuski: (1.1) eau de Hongrie hiszpański: (1.1) agua de Hungría węgierski: (1.1) királynévíz, magyar víz