selvstændig ()
przymiotnik (1.1) niepodległy, autonomiczny, niezależny (1.2) osobny, oddzielny (1.3) samodzielny, samowystarczalny rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) przedsiębiorca przysłówek (3.1) niepodlegle, niezależnie
(1) selvstændig, selvstændigt, selvstændige
(1.1) Hvor længe har Island været selvstændigt? Hvornår erklærede det sin uafhængighed fra Danmark? → Jak długo Islandia jest już niezależna? Kiedy ogłosiła swoją niepodległość od Danii? (1.1) Da Christian 3. får magten i 1536, nedlægger han det norske rigsråd, og Norge omdannes fra selvstændigt kongerige (under samme monark som Danmark) til en dansk provins. → Kiedy Chrystian III obejmuje władzę w 1536 roku, rozwiązuje norweską Radę Państwa, a Norwegia zostaje przekształcona z niepodległego królestwa (pod rządami tego samego monarchy co Dania) w duńską prowincję.
(1.1) blive/være/erklære sig selvstændig
(1.1) uafhængig
selvstændighed, selvstændiggørelse selvstændiggøre