wegetacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) procesy wzrostu i rozwoju zachodzące jednocześnie lub oddzielnie w organizmie rośliny (1.2) życie człowieka bez aspiracji i perspektyw rozwoju
(1.1-2)
(1.1) Ruch obiegowy Ziemi przy stałym nachyleniu osi obrotu sprawia, że warunki oświetlenia Ziemi zmieniają się w rytmie rocznym, co pociąga za sobą zmiany klimatyczne oraz wpływa na wegetację roślin i tryb życia zwierząt.
wegetatywność , wegetowanie wegetować wegetacyjny, wegetatywny wegetatywnie
→ wyrastanie
angielski: (1.1) vegetation; (1.2) vegetating bułgarski: (1.1) вегетация ; (1.2) вегетация francuski: (1.1) végétation galicyjski: (1.1) vexetación hiszpański: (1.1) vegetación kaszubski: (1.1) wegetacjô łotewski: (1.1) veģetācija ukraiński: (1.1) вегетація włoski: (1.1) vegetazione