dogonić ()
czasownik przechodni dokonany ( doganiać) (1.1) zrównać się z kimś podczas pościgu (1.2) dorównać komuś pod jakimś względem
(1.1-2)
(1.1) Nie dogonimy go, jest zbyt chyży. (1.2) Choćbyśmy na rzęsach stawali, i tak ich nie dogonimy.
(1.1) dopaść, dopędzić, doścignąć; dognać (1.2) dopędzić, doścignąć; dognać
dogonienie doganiać, gonić
(1.1-2) białoruski: (1.1) дагнаць; (1.2) дагнаць słowacki: (1.1) dohoniť, dohnať, dostihnúť