__TOC__ habitué ()
rzeczownik (1.1) stały bywalec, częsty bywalec, bywalec
(1.1) habitue, regular
habitué ()
(1.1) przymiotnik (2.1) przyzwyczajony, nawykły, przywykły rzeczownik, rodzaj męski (3.1) stały bywalec/klient
(2.1) habitué , habituée ; habitués , habituées (3.1) habitués
(2.1) Je ne suis pas habitué à ce genre de situation. → Nie jestem przyzwyczajony do tego typu sytuacji. (3.1) Les habitués de ce bar sont des amis de longue date. → Stali klienci tego baru są przyjaciółmi od wielu lat.
habitude , habituée habituel habituer, s'habituer
od habituer
habitué ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) stały bywalec, stały klient rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) stała bywalczyni, stała klientka
(1-2)
(1.1) frequentatore (2.1) frequentatrice
<