przodownik ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba lub grupa ludzi przodująca w danej dziedzinie; pierwszy w czymś (1.2) stopień podoficerski w polskiej międzywojennej policji państwowej (1.3) przywódca
(1.1-3)
(1.1) Wśród murarzy na budowie Mateusz w krótkim czasie stał się przodownikiem. (1.1) Rozpoczęli pochód. Przodownik niósł lampkę ostrożnie, chwilami przyciskając ją niemal do piersi. (1.2) Drzwi otworzyły się i do pokoju wszedł przodownik i dwaj wywiadowcy po cywilnemu.Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Kariera Nikodema Dyzmy, Warszawa 2014, s. 272.
(1.1) przodownik pracy
(1.1) protagonista, przewodnik (1.2) sierżant (1.3) lider, prowodyr, wodziciel
przodek /, przodownica , przodownictwo przodować przodowniczy, przedni
angielski: (1.1) bellwether białoruski: (1.1) перадавік niderlandzki: (1.1) voorman