kultura języka ()
fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński (1.1) dyscyplina zajmująca się normatywnością w języku (1.2) posługiwanie się językiem zgodnie z pewnymi normami językowymi, zwłaszcza umiejętność operowania językiem standardowym
(1.1-2)
(1.1) normatywistyka, kultura językowa, kultura mowy (1.2) kultura językowa, kultura mowy
Pojęcie powstałe pod wpływem teorii Praskiego Koła Lingwistycznego, upowszechnione w środowiskach lingwistycznych krajów byłego bloku wschodniego.
angielski: (1.1) speech culture, language culture; (1.2) speech culture, language culture azerski: (1.1) nitq mədəniyyəti; (1.2) nitq mədəniyyəti białoruski: (1.1) культура мовы ; (1.2) культура мовы chorwacki: (1.1) jezična kultura , kultura jezika ; (1.2) jezična kultura , kultura jezika czeski: (1.1) jazyková kultura , kultura jazyka ; (1.2) jazyková kultura , kultura jazyka litewski: (1.1) kalbos kultūra; (1.2) kalbos kultūra ormiański: (1.1) Խոսքի մշակույթ; (1.2) Խոսքի մշակույթ rosyjski: (1.1) культура речи , языковая культура , культура языка ; (1.2) культура речи , языковая культура , культура языка serbski: (1.1) језичка култура , култура језика ; (1.2) језичка култура , култура језика słowacki: (1.1) jazyková kultúra , kultúra jazyka ; (1.2) jazyková kultúra , kultúra jazyka słoweński: (1.1) jezikovna kultura ; (1.1-2) jezikovna kultura ukraiński: (1.1) культура мовлення , культура мови , мовна культура ; (1.2) культура мовлення , культура мови , мовна культура